سر کلاس با کیارستمی

در سراسر کتابِ سر کلاس با کیارستمی به قلم پال کرونین کاملا دریافت می شود که فیلمسازی را نمی توان به صورت رسمی آموزش دید. بلکه بهترین فیلم ها حاصل نیازهایی است که هر  فیلمساز در درون خود می یابد. در حقیقت کار فیلمساز این است که مشاهده کند- خیلی خوب مشاهده کند- به یاد بیاورد و آنچه برداشت کرده را بر روی پرده به نمایش درآورد.

در اطراف همه ی ما داستان ها، اتفاقات عادی و روزمره  بسیاری وجود دارندکه می توانند به فیلمی عالی بدل شوند. همه ی این ها تصاویر، ایده ها و سناریوهایی در ذهن فیلمساز می سازند که هر فیلمساز می تواند در نکته ای متفاوت در داستان مکث کند. او می تواند مجموعه این داستان ها را که گاه حتی برای خودش اتفاق نیفتاده اند و از شخصی دیگر بازگو می شود، در ذهن ثبت کند و در جایی مناسب برداشت مناسبی از آن را از ذهن خود بیرون کشد. او می بایست از دل امری پیش پا افتاده زیبایی را بیرون کشد و دوباره و دوباره نگاه کند. برای ایده های ناب نیاز داریم به دور و برمان خوب نگاه کنیم. آنچه در اطرافمان می بینیم، مردمی که مشغول قدم زدن هستند برای ساختن صدها فیلم کفایت می کنند. تصاویری که در ذهن فیلمساز ثبت می شوند از اهمیت بسیاری برخوردارند. چراکه ایده تنها زمانی می تواند به فیلم بدل شود که آن را به داستان و آدم ها، به حرکت و اشکالی تبدیل کنیم که بتوانند در مقابل دوربین قرار بگیرند و در تصویر بنشینند….

نویسنده:حمیدزیدی

Post Your Comment Here

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *